خرید بک لینک

يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ خَلَقَ مِنْها زَوْجَها وَ بَثَّ مِنْهُما رِجالاً كَثِيراً وَ نِساءً وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحامَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً (1) الميزان


1. اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحامَ


بنابر ظاهر: «عطف ارحام بر الله» صحيح است. (تقواي الهي و تقواي ارحام را پيشه کنيد).


2.وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحامَ


عطف ارحام بر «به»: اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِيتَسائَلُونَ الْأَرْحامَ (بترسيد از خدايي که همديگر را به ارحام قسم مي دهيد).


اشکالات:  1. صله بدون عائد 2. مخل معنا

3.اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِالْأَرْحامِ


عطف بر ضمير «هاء» در «به»: (بترسيد از خدايي که همديگر را به ارحام قسم مي دهيد).


قاعده صحت عطف: بايد معطوف بتواند جاي معطوف عليه قرار بگيرد. (ممکن است محذوفي «عائد صله» در تقدير بگيريم «اگر عائد صله مفعول به باشد، جايز الحذف است»).


 


اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَهُبِالْأَرْحامِ :معنا ضعيف است. بترسيد از خدايي که او را بوسيله ي (با قسم به) ارحام از همديگر درخواست مي کنيد. (دور از ادب قرآن کريم).


«وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحامَ» مقيد (تضييق)


«يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ خَلَقَ مِنْها زَوْجَها وَ بَثَّ مِنْهُما رِجالاً كَثِيراً وَ نِساءً» اطلاق (توسعه)  تقييد بعد از اطلاق (تضييق بعد از توسعه)


معنا: «از خدا بترسيد از اين جهت كه رب شما است و از اين جهت كه شما را خلق كرده و همه شما (افراد بشر) را از يك سنخ قرار داده، سنخ و ماده‏اى كه در همه افرادتان محفوظ است و همه شما را از ماده‏اى آفريده كه در تمامى افرادتان محفوظ است، و با تكثر شما متكثر مى‏شود، آن سنخ واحده و آن ماده محفوظه اين است كه همه شما در مساله نوعيت و جوهره ذات انسانيد».


علت تکرار تقوا: توجه به اهميت ارحام


رحم: عضو دروني زن که جايگاه نطفه و پرورش بچه است.


استعمال در قرابت به دليل رابطه ظرف و مظروف (رحم: قريب، ارحام: قرابت)


 


اهميت قرآن به رحم: اجتماع کوچک. قوم: اجتماع بزرگتر. فرد: حقيقت داراي اثر


توجه به امر مجتمع در آيات:


وَ هُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ وَ جَعَلَ بَيْنَهُما بَرْزَخاً وَ حِجْراً مَحْجُوراً وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً وَ كانَ رَبُّكَ قَدِيراً". و او خدايى است كه دو دريا را در هم آميخت كه اين آب گوارا و شيرين و آن ديگر شور و تلخ بود و بين اين دو آب حائل و مانعى قرار داد كه پيوسته از هم جدا باشند. فرقان: 54

وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا". شما را شعبه شعبه و قبيله قبيله كرد تا يكديگر را بشناسيد. حجرات:13

" وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى‏ بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ". احزاب:6

فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ، وَ تُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ. تا بدين جا ايستاده‏ايد كه پشت بدين خدا نموده در زمين فساد كنيد و ارحام خود را قطع نمائيد. محمد:22

" وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ"....و بايد از مكافات عمل بترسند كسانى كه بعد از خود خردسالانى ضعيف به جا مى‏گذارند، و مى‏ترسند در حال خردسالى كودكان بميرند، و امروز سخن به حق بگويند. نساء:9

 



إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً


رقيب: حفيظ

مراقبت: محافظت

رقبه: از (برده- گردن) گرفته شده، زيرا مردم هر يك حافظ رقاب بردگان خود بودند، يا رقيب در محافظت آنچه كه مراقبش مى‏كند همواره رقبه (گردن) خود را مى‏كشد، تا وضع آن را زير نظر داشته باشد

رقوب: محافظت از حرکات شخص محفوظ که به منظور اصلاح موارد خلل و فساد آن باشد، و يا به اين منظور باشد كه حركات و سكنات آن را ضبط كنند.

مراقبت: حفظ كردن چيزى با عنايت علمى و شهودى بر آن، (مراقبت: حراست، انتظار، بر حذر بودن،در كمين نشستن)

üخدا رقيب خوانده شده چون اعمال بندگان را حفظ مى‏كند تا پاداش دهد.

üهمچنين حفيظ و در كمين و وكيلگفته شده است:«وَ رَبُّكَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ حَفِيظٌ: سبأ: 21»،«اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ: شورا: 6»،«فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذابٍ إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ: فجر:14».


دعوت انسان به تقوا:  با توجه به نوع انساني و حفظ وحدت انساني +تعليل به رقيب بودن خداوند متعال = بزرگترين تهديد در مخالفت دستورهاي پروردگار است.


دقت در تعليل:


آيات بيانگر ظلم، فساد در زمين، طغيانگري و ... +آيات تهديد و انذار =حفظ وحدت انساني از فساد و سقوط


 





برچسب: تفسير ترتيبي قرآن كريم 2,تفسير جزء 22 قرآن, نویسنده: بهراد پارسامنش تاريخ: شنبه 1 آبان 1395 ساعت: 6:48

صفحه بندی