رجعت: بازگشت عده اي از اولياي الهي و دشمنان اهل بيت (که از دنيا رفته اند) به دنيا، پس از ظهور مهدى موعود عليه السلام و تشكيل حكومت عدل الهى در سراسر جهان
قول به رجعت از عقايد اماميه
1- شيخصدوق: «ما درباره رجعت معتقديمكهاين حادثه در آيندهاىنهچندان دور اتفاق خواهد افتاد». «اعتقادات صدوق»
2-شيخمفيد: «خداوند متعال گروهى از امت محمد صلى الله عليه و آله را بعد از وفاتشان و قبل از روز قيامت محشور خواهد نمود و اين مذهب از مختصات آل محمدصلى الله عليه و آلهاست و قرآن نيز بر آن شاهد است». «بحارالانوار، ج 53، ص 136 (به نقل از المسائلالسروية، ص 32)»
3-سيدمرتضى: «از باورهاىشيعهاماميه آن است كه خداوند متعال هنگام ظهور امام زمان، مهدىعليهالسلامگروهى از شيعيانرا كه از دنيارفتهاندبازمىگرداندتا به ثواب يارى و نصرت آن حضرت نائل شده و دولت آن حضرت را مشاهده نمايند. هم چنينگروهى از دشمنان را بازمىگرداند تا انتقامش را از آنان بستاند». «بحارالانوار، ج 53، ص 138 (به نقل از رسائلالمرتضى، ج 1، ص 25)»
4- شيخمحمدرضا مظفر: «آنچهشيعه در باب رجعت به آن اعتقاد دارد آن است كه خداوند متعال گروهى از اموات را قبل از روز قيامت در همان صورتهايىكهبودهاندبازمىگرداند: عدهاى را عزيز و برخىديگر را ذليلمىگرداند ... و اين رجعت هنگام ظهور مهدى آل محمدصلى الله عليه و آله است». «عقائدالامامية، ص 108»
تقسيمى از رجعت
1- رجعت معنوى (اخروى): در فلسفه و حكمت ثابت شده كهتمام اشيا و موجودات، در حال رشد و تكاملِمستمرند و دائماً بهسوىكمالمطلق و نقطه آغازينىمتوجهاندكه از آنجا به اين عالم آمدهاند، به دليل:
اين معنا از رجعت، مورد اتفاق مسلمانان است.
2- رجعت مادى و ظاهرى (دنيوى): رجوع اموات به دنيابراى از سرگيرى اعمال. (با اشارات قرآني) «بحث حولالرجعة، ص 8- 12»
رجعت؛ اعتقاد ضرورى مذهب
1- شيخ حرّ عاملى: «همانا ثبوت رجعت نزد همه علماى معروف و مصنفين مشهور از ضروريات مذهب اماميهاست، بلكهحتى عامه نيزمىدانندكهاينعقيده از مذهب شيعه است». «الإيقاظ من الهَجعة بالبرهان على الرجعة، ص 60»
2- علامه مجلسى: «اگر مثل اينروايات در عقيده رجعت متواتر نباشد، پس در چه موضوعىمىتوانادعاى تواتر نمود ...». «بحارالانوار، ج 53، ص 123»
3- علامه مجلسى: «همانا اعتقاد به رجعت در همه عصرها مورد اجماع شيعهبوده است، و همين مسئله همانند خورشيد در وسط روز بين آنان مشهور است». «بحارالانوار، ج 53، ص 123»
4- علامه طباطبائى: «همانا روايات رجعت از طرق اهل بيتعليهالسلامبهطورتواتر معنوىبه ما رسيده است». «الميزان، ج 2، ص 107.»
5- شيخ حر عاملى: «همانا نويسندگانىكهروايات رجعت را در كتابهاى مستقل ياغيرمستقلجمع نمودهاند به حدّى است كه از هفتاد كتابتجاوز مىكند، و اين خود دليلى بر قطعيت اعتقاد به رجعت نزد شيعه است». «الايقاظ، ص 45»
1-وجود روايات فراوان در موضوع رجعت
2-ارتباط رجعت با امامت و اشاره به ظلم هايي که به ائمه شده و ايشان در عصر امام مهدي بازگشته و حكومت خواهند كرد؛
3-رجعت از اشراط الساعه است؛ و اشراط الساعه و علائم قيامت، مربوط به معاد است.
(قال الصادق عليه السلام: ايام الله ثلاث?، يوم يقوم القائم، يوم الکر?، يوم القيام? «تفسير قمي، ج1، ص 367»)
4- رجعت زمينهساز اعتقاد به معاد است.
5-ارتباط رجعت با ثواب و عقاب؛ در رجعت نشانههايى از عقاب و ثواب براى کافران و مؤمنان خواهد بود.
6- رجعت تجلّى امامت امامان شيعه است.
1- رجعت همانند تمثلاتى براى ارواح مؤمنين و ائمه اهل بيت عليهم السلام است كه از دنيا رفته و دوباره روح آنان ظهور كرده و تصرفاتى در اين عالم خواهند نمود. (فيض كاشانى، محقق شاهآبادى و ميرزا ابوالحسن رفيعى قزوينى )
بسيارى از علما، امثال مجلسى و شيخ حر عاملى و ديگران آنرا بهجهت مخالفت با ظواهر ادلّه مردود مىدانند.
2- رجعت همان ظهور امام زمان عليه السلام است و اطلاق رجعت به آن به اعتبار رجوع آن حضرت به مردم بعد از غيبت، يا رجوعِ عالَم به حق و عدالت بعد از انحراف است.
اگر اصل اين معنا صحيح باشد، اطلاق رجعت به آن، خلاف ظواهر ادله است.
3- رجوع برخى از اموات به دنيا؛ خصوصاً مؤمنان و كافران محض.
4- رجوع برخى از امامان شيعه، همانند امام على عليه السلام و امام حسين عليه السلام و برخى از مؤمنان و كافران محض.
5- رجوع تمام امامان شيعه به ترتيب يا به عكس با برخى از مؤمنان و كافران. (آرمان الهي در مورد هيچيک از امامان شيعه محقق نشد، ظاهرا ايشان برمي گردند تا آرمان خويش را تحقق بخشند).
قول اخير ظاهراً بنا بر آنچه از مجموعه روايات استفاده مىشود، به حقيقت نزديكتر است.
برچسب:
نویسنده: بهراد پارسامنش